Zdrada w Ujściu – opis
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Gdy 21 lipca stanęli w lesie przy słupie granicznym Polski, ujrzeli piękny, żyzny kraj. Radziejowski zapewnił Wittenberga, że pod Ujściem nie ma żadnego hetmana z regularnym wojskiem, jest tylko pospolite ruszenie szlachty nieznającej wojny. Nikt nie wyśle do nich posiłków, gdyż wojsko jest na Ukrainie i Litwie, a przebywający w Warszawie król Jan Kazimierz nie wierzy, że szwedzki monarcha Karol Gustaw wbrew umowie i rozejmowi rozpocznie wojnę. To miało zapewnić zwycięstwo.


Wittenberg wysłał pod Ujście posłańca z listami, w których przekonywał do poddania się. Po całonocnej naradzie szlachta z pospolitego ruszenia posłuchała się Andrzeja Grudzińskiego. Wojewoda kaliski zaproponował paktowanie ze Szwedami.

Szwedzi stali o dzień drogi od obozu pod Ujściem. Stanisław Skrzetuski, Piotr Opaliński, Skoraczewski wprowadzili ład i porządek w obozie, a potem we trzech wyruszyli z kilkoma ochotnikami na podjazd nad brzeg Noteci, skąd wrócili z jeńcami.

24 lipca wojsko szwedzkie stanęło naprzeciw Piły. Z obozu polskiego wyjechało kilkuset ochotników na harce. Tabun pułków nieprzyjaciela – piesze i konne - ruszył na nich. Udało im się ich rozproszyć, pomimo iż Stanisław Skrzetuski z dwoma chorągwiami stawiał opór. Wittenberg stanął pod Ujściem, rozstawił działa pod szańcami obozu i zaczął strzelać.

O świcie Szwedzi otoczyli obóz z drugiej strony Noteci, gdzie nie było usypanych nawet szańców. W obozie zapanowała panika, szlachta próbowała uciekać, gdy wysłannik Wittenberga – Radziejowski wraz z generałem Wirtzem przybyli na paktowanie. Udali się wprost do siedziby wojewody poznańskiego.

Po jakimś czasie pierwszy wybiegł z niej Władysław Skoraczewski. Trzymając się za głowę, krzyczał do zebranego tłumu: „Zdrada! Morderstwo! Hańba! Jesteśmy Szwecją, już nie Polską! Matkę tam mordują w tym domu!”. Nawoływał do broni, wtórowali mu Piotr Skoraczewski, Skrzetuski, lecz szlachta nie chciała słuchać.

Potem z budynku wyszli Krzysztof Opaliński – wojewoda poznański, Andrzej Grudziński – wojewoda kaliski, kasztelani i Radziejowski z generałem Wirtzem. Opaliński ogłosił, że od dzisiaj poddali się w protekcję Karola Gustawa, ocalając dzięki temu swą ojczyznę. Przekonywali, że zachowają wolność, podatki nie będą zwiększone, nie będzie grabieży, że wojska szwedzkie im pomogą w wyruszeniu na Litwę i Ukrainę i przywróceniu rozgrabionych ziemi Rzeczypospolitej. Strzegł, że jeżeli zrobią weto, to w godzinę działa szwedzkie zniszczą ich obóz.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 - 


  Dowiedz się więcej
1  Dzieje Andrzeja Kmicica
2  „Potop” – główna problematyka
3  Bogusław Radziwiłł - charakterystyka



Komentarze
artykuł / utwór: Zdrada w Ujściu – opis







    Tagi: