Bitwa warszawska w „Potopie” – opis
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Płynęły dni, a walczący czekali na wsparcie. W końcu przybył Jan Zamoyski. Przyprowadził ze sobą ciężkie działa - kartauny i piechotę. Po nim pojawił się Czarniecki ze swym wojskiem. Na zdobytym kretowisku ustawili swoje działa, wymiana ognia od nowa wypełniała dni zebranym. Dopiero teraz Babinicz opuścił szaniec i wrócił do swoich Tatarów. Dowództwo kretowiska przejął generał Grodzicki.

Pewnego dnia Andrzej został wezwany do Ujazdowa, gdzie został obsypany przez króla pochwałami za męstwo i odwagę. Nad jego cnotami rozwodzili się między innymi Zagłoba i Wołodyjowski.
Szturm generalny zaplanowano na 1 lipca. Rankiem odbyła się msza polowa, potem król złożył ślubowanie. Obiecał, że gdy zwycięży, wystawi w podzięce Najświętszej Pannie kościół. Razem z nim przyrzekali hetmani, dygnitarze, rotmistrze, żołnierze. Potem wojsko rozeszło się do swoich komend. Sapieha stanął naprzeciw kościoła Świętego Ducha, stojącego za murami umocnionymi przez Szwedów, Czarniecki zaś zajął miejsce obok Gdańskiego Domu, którego tylna ściana była częścią obwodowego muru. Gdyby udało mu się go przebić, wszedłby do miasta. Z kolei Piotr Opaliński rozstawił się od strony Krakowskiego Przedmieścia i Wisły, Kwarciane Pułki naprzeciw Bramy Nowomiejskiej, Zagłoba - wyznaczony przez Jana Kazimierza - objął komendę nad czeladzią mazurską pod bramą Pałacu Kazanowskich. Całe wojsko czekało w gotowości do ataku, strzelały jedynie działa, próbując uczynić wyłom w murze. Wciąż czekano na ostateczną odpowiedź listu wysłanego przez kanclerza Wielkiego Korycińskiego do Wittenberga, wzywającego o poddanie się. Gdy koło południa przyszła odmowa, wojsko Rzeczypospolitej przystąpiło do szturmu. Każdy uderzył w swój wyznaczony obszar.

Szlachta z pospolitego ruszenia wraz z piechotą niosła snopki zboża dla osłony od kul. W pewnym momencie wszyscy rzucili swoje „tarcze” i szli na wroga z gołą piersią. Zdobywali dom po domu, wycinając Szwedów, depcząc trupy. Piechota mazurska, dowodzona przez Zagłobę, wchodziła do okien pałacu po drabinach. Wyrąbywali kraty i szli przed siebie, mimo iż Szwedzi zrzucali ich z okiem wystrzałami z muszkietów i kubłami rozgrzanej smoły. W pewnym momencie Zagłoba podłożył zapalną puszkę z prochem pod bramę. Dzięki temu w furtce pojawiła się dziura, przemieniona po chwili dzięki siekierom i toporom w spore przejście. Żołnierze wdarli się do środka.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 - 


  Dowiedz się więcej
1  Archaizmy w „Potopie”
2  Bogusław Radziwiłł - charakterystyka
3  Janusz Radziwiłł - charakterystyka



Komentarze
artykuł / utwór: Bitwa warszawska w „Potopie” – opis







    Tagi: