Droga Kmicica do Częstochowy
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Po tym, jak książę Jan Radziwiłł oszukał Andrzeja Kmicica i zaprzedał ojczyznę Szwedom, rycerz – jak jego współpracownik - został uznany za zdrajcę. Był ścigany, za jego głowę wyznaczono nagrodę. Na nic się zdał fakt, iż Andrzej pragnął służyć ojczyźnie.

Nie wiedząc co dalej robić, Kmicic postanowił wyruszyć na Śląsk do opuszczonego przez wszystkich króla Jana Kazimierza. Chciał przez to odkupić winę za swoją głupotę i ślepą wierność Radziwiłłowi. Przybrawszy nazwisko Babinicz (od swojego miasteczka Babinicze) dla niepoznaki, wyruszył przed siebie z najbliższymi towarzyszami. Wszyscy - wachmistrz Sroka, Kiemlicze i reszta - zwracali się do niego per Babinicz.

Bohaterowie przebrali się za chłopów i udawali, że jadą na jarmark do Soboty. Wzięli ze sobą konie, dzięki czemu mogli podawać się za koniarzy. Jechali granicą między województwem trockim a Prusami przez bezdroża, lasy. Najpierw weszli do Prus, potem do Ełku, gdzie dokupili więcej koni. Czasami zatrzymywali się na postój, lecz większą część dnia jechali.

Pewnego dnia zostali zatrzymani w Przasnyszu przez szwedzki patrol. Kimicic, z obawy przez zdemaskowaniem i zarekwirowaniem koni, pokazał żołnierzom pokwitowanie potwierdzające, iż w Warszawie otrzyma pieniądze z kwatery głównej. Ten kwit utorował im dalszy, bezpieczny przejazd, pomimo ciągłych zatrzymać przez patrole.

Po drodze podróżujący słyszeli od ludzi o poddaniu się Krakowa. Napotykana szlachta wyśmiewała się z Jana Kazimierza i Czarnieckiego. Największy szok Babinicz przeżył, gdy w Pułtusku wszedł do kościoła pomodlić się i ujrzał kwaterujące tam wojsko szwedzkie. Rycerze palili ogniska, grali w karty, pili, zabawiali się z ladacznicami. Zdezorientowany Kmicic chwycił się za głowę, wybiegł ze zbezczeszczonej świątyni i szeptał w kółko: „- Boże, ujmij się! Boże, skarz! Boże, ratuj!”.

Po wejściu do Warszawy, w której w zastępstwie przebywającego w Krakowie Wittenberga rządził Radziejowski, bohaterowie spotkali żołnierzy wielu narodowości mówiących różnymi językami. Okazało się, że Szwedzi zabrali mieszkańcom domy i cały dobytek, wygnali ich na bruk, rabowali kościoły, dwory, pałace.

Sytuacja Rzeczypospolitej była tragiczna. Wróg rósł w siłę, wzmocniony przyłączeniem się do niego szlachty i magnatów. Ludzie opuszczali króla tułacza, który siedział w Głogowej i dołączali do Karola Gustawa. Król Szwedów przyjmował zdrajców z otwartymi ramionami, nagradzał i obiecywał cuda. W ten sposób przejął już całą Litwę. Wiarę w pokonanie nieprzyjaciela wyznawał jedynie prosty lud.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  „Potop” jako powieść pisana „ku pokrzepieniu serc”
2  Sposób kreowania bohaterów w „Potopie”
3  Potop – streszczenie szczegółowe



Komentarze
artykuł / utwór: Droga Kmicica do Częstochowy







    Tagi: